woensdag 7 maart 2012

gaststuk

Even iets totaal anders, op vraag van een aantal toffe studenten:

Burn Studios doet vette shizzle met muzikanten als Peaches en de legendarische labels Casablanca Records en Gomma Records. Dankzij hen kan je je talenten als deejay bewijzen door een nummer online te remixen. Als je wint, wordt het officieel uitgebracht bij Gomma Records. Hoe strak is dat? Deelnemen doe je door naar deze link te surfen: http://burn-studios.com/news/casablanca_reworks_remix_contest
Je kan ook het nummer Maniac gratis downloaden via deze link: http://burn-studios.com/news/maniac_by_moullinex_feat_peaches_free_download
En je kan een interview met Peaches checken http://vimeo.com/36409063
Veel succes!

Groetjes,

Vincent

donderdag 3 maart 2011

Bye Bye Arizona!

Hallo iedereen,
Bij het schrijven van dit bericht zit ik op een slordige 35000 voet  ergens op de grens tussen de Verenigde Staten en Canada. Dit betekent concreet dat het Amerika avontuur er op zit en een cpl licentie binnen is!
Sinds het laatste blogbericht is er nog heel wat gebeurd. Na mijn geslaagde 104 check – wat onze interne instrument check is – ben ik midden januari op de DA42 beginnen vliegen. Dit is een lichte tweemotorige 4-zitter. Twee maar 180 paarden op de vleugels en weer een G1000 aan boord, dus klagen mogen we zeker niet.
De eerste missies verliepen heel goed en we gingen tegen een heel goed tempo vooruit. Tot er begin februari een bericht uit Brussel kwam dat er tot en met 23 februari geen checkinstructeur beschikbaar was. In onze opleiding is het echter zo dat onze eindcheck in Arizona door een Belgische examinator – toegewezen door de BCAA – moet afgenomen worden. Twee weken zo goed als niet vliegen was hier het resultaat van.
Maar goed, op 24 februari was het dan zover. De dag der dagen, de vlucht der vluchten (tot nu toe) was ingeroosterd. Op het programma stond een navigatie naar Tucson (KTTUS).  Het eerste deel van het ‘examen’ was een mondelinge ondervragen over oa regulering, gekozen route en technische vragen over het vliegtuig in kwestie. Eenmaal opgestegen zijn we begonnen met de navigatie tot op een bepaald moment wanneer ik moest uitwijken door gesimuleerd slecht weer waardoor ik geen grondreferenties zou kunnen behouden.  Dan maar een 180 graden bocht gemaakt richting de luchthaven van Coolidge (P08). In het verleden was ik hier al meermaals geweest dus dit mocht op zich geen probleem geven. Tijdens het korte stukje hier naar toe, slechts een 5-tal minuten, kreeg ik een gesimuleerde motorpanne. Op zicht geen groot probleem vermits je met een tweemotorig toestel vliegt, al vergt het wel enige inspanning en concentratie om het toestel met 1 motor op de grond te zetten.
Eenmaal in Cooldige aangekomen op 1 motor, en landing gemaakt gevold door opnieuw op te stijgen, moest ik 2 circuitjes maken – eentje met en eentje zonder flaps – om vervolgens noordelijk te vertrekken. Eenmaal in de practice arrea werden mijn manoeuvrekunsten op de proef gesteld. Een set van steep turns, stalls en slowflight werd beoordeeld en goed bevonden. Hierna was het tijd om terug te keren naar onze  thuisbasis Falcon Field. Een landing op de nummers aan het begin van de piste werd er mijn opgedragen.  Het werd er net iets na, maar toch nog ruim binnen limieten dus dit was ook geslaagd.
Na de vlucht viel het eindverdict: geslaagd! Heel wat druk viel van mijn schouder af. Hiervoor had ik de afgelopen 7 maanden toch ten slotte voor gewerkt. Vanaf toen ben ik officieel commercieel piloot.


Hoe gaat het nu verder?
Op dinsdag ochtend 1 maart kom ik terug aan in Brussel gevolgd door briefings over het vliegen in België op 3 maart.  Ons trainingsprogramma voorziet nog 6 vluchten en een IR check in Belgie. Hiervoor heb ik ongeveer een 3-tal weken want op 28 maart begint mijn ACPP – een uitgebreide MCC – op Airbus 320. Voor mij was dit een zeer bewuste keuze, maar meer hierover volgt later.
Nog 6 uur te gaan en we staan weer in Brussel!
Groetjes,

Vincent

maandag 10 januari 2011

IFR naviagties

Life goes on, ook in 2011. Intussen zijn de eerste vluchten van het nieuwe jaar ook weer een feit. Stilaan begint het voorlopige einde van de IFR training in zicht te komen, maar laat nu dat juist het leukste deel zijn. Net zoals tijdens mij VFR fase doe ik nu een aantal navigatievluchten . Vorige week zijn we onder andere naar Blythe, Yuma en San Diego geweest. Vooral die laatste was behoorlijk interessant om te vliegen. Mijn flightmate heeft de vlucht richting San Diego gedaan met oa een touch and go in Yuma, waar overigens een Boeing 787 stond, en de schitterende nadering over de stad zelf tot op de internationale luchthaven. Op zulke momenten voel je je toch maar klein, als je met je Diamond 40 tussen de grotere jongens – lees B737 & A320 – gaat hangen.  Ginder van plaats verwisseld en vervolgens heb ik de terugweg gevlogen met een vertrek over de stille oceaan en een schitterend uitzicht over de kust. Drie uur en een touch en go in Yuma later stonden we weer op vertrouwde bodem.

Waarom een touch en go maken in Yuma? Yuma is een van de weinige luchthavens waar je een PAR nadering kan vliegen. Tijdens zulke nadering sta je in continue radioverbinding met een controleur die je als het ware door de gehele nadering praat. Hij geeft je richtingen en hoogtes om te vliegen en tijdens de laatste delen van de nadering zegt hij of je links/ rechts van de landingsbaan zit en of je te hoog of te laag zit voor een goed glijpad.

Intussen is missie 100 ook al een feit en het begint hier hoe langer hoe meer af te korten. Zoals we momenteel gepland staan gaan we terug voet op Belgische bodem zetten rond 15 februari. Nog een dikke maand te gaan dus.

Morgen is het ook weer mijn verjaardag. Het zal een speciale worden. Voor het eerst in het buitenland en de getallen veranderen ook weer grondig. Van een 1 naar een 2, dus gedaan met het tiener zijn, op naar de echte volwassen wereld, hoewel dat je dankzij een school als SFA daar wel sinds het begin van de opleiding in gedropt bent.

Groetjes uit een zonnig Amerika,

Vincent 

vrijdag 31 december 2010

Mijn beste wensen

Hallo iedereen,

Aan iedereen mijn beste wensen voor het nieuwe jaar. Dat 2011 een jaar vol vreugde , succes en vriendschap mag worden waarin we het beste van onszelf kunnen geven.

2011 Wordt voor mij hopelijk een speciaal jaar. Hopelijk zal ik ergens in 2011 mijn studentenstatus kunnen inruilen voor de status van 'werkende' mens. Het zal niet makkelijk worden, zeker omdat de crisis in Europa nog een beetje blijft hangen. Wereldwijd zijn de jobvooruitzichten toch iets beter, dus ik heb er wel hoop op.

Eerst en vooral de training hier afwerken in de VS en dan nog naar België voor de resterende DA42 missies en de ACPP, waarover later meer.

Via deze weg wil ik ook even heel het team van de school bedanken. Ik denk dat zij voor ons een trainingsomgeving creëren waar de meeste studenten enkel maar van kunnen dromen. SFA, you're the best!

Groetjes uit Arizona,

Vincent

zondag 12 december 2010

DA40

Hallo Hallo!

De laatste post dateert intussen al van meer dan een maand geleden. Ik moet me stilaan beginnen te schamen...

Wat is er zoal veranderd? Veel!



Sinds einde oktober vlieg ik op een ander vliegtuig. De schattige 2-zitter die de Diamond 20 was moet nu plaats maken voor een groter, meer performant en complexer toestel: de Diamond 40. Ok ok, voor de niet luchtvaartkenners zal dit waarschijnlijk allemaal op elkaar lijken.. 4 plaatsen in plaats van 2, toch niet zo'n groot verschil?


Op zich blijft de basisfilosofie wel gelden: een groot zweefvliegtuig gemaakt uit composietmateriaal met een motor op. (Diamond filosofie) De Diamond 40 is echter wel een stukje zwaarder, heeft een sterkere motor, is uitgerust met een variabele pitch propeller en in de cockpit prijkt een Garmin G1000 systeem.

Vooral dat laatste systeem is een grote stap voorwaarts in vergelijking met de - nog analoge - cockpit van de DA20. De G1000 is een soort geïntegreerd systeem dat al zijn data op 2 kleurenschermen mooi grafisch in de cockpit presenteert. Het systeem heeft zeer zeker zijn voordelen, maar om alle functies vanaf het begin te volle te gebruiken is soms wel een uitdaging. Een kort filmje zegt zoveel meer dan woorden...



Een nieuw toestel luidt ook een nieuwe fase van vliegen in. Wat voordien op het zicht moest gebeuren in combinatie met kaarten is nu zo goed als vervangen door radionavigatiemiddel. Alles op instrumenten dus... De befaamde "hood" heeft zijn intreden gedaan in mijn leven. De hood is een soort kap die er voor zorgt dat wij enkel naar onze instrumenten kunnen kijken en niet naar buiten. Buiten tijdens het opstijgen en landen zie ik dus niet zoveel meer van de wondermooie woestijn...

Intussen zijn ook al mijn nachtvluchten de revue gepasseerd. Voor de Europeese luchtvaartautoriteiten moeten wij een bepaald aantal uur nacht tijd gelogd hebben en bovendien één uur solo en op z'n minst 5 landings/take-off's gemaakt hebben. Vooral dat laatste was echt heerlijk om te doen. 's Nachts alleen patterns met een Diamond 40 draaien..het had iets.

Natuurlijk last but not least: de checks! De fase op de 40 loopt van missie 66 tot en met missie 104 met checks op M80, M90 en M104. Intussen is mijn volgende vlucht alweer missie 89 dus de 90 check zit er volgende week aan te komen. De hoofdbrok in deze check zijn holdings. De 80 check, die intussen al weer even achter mij ligt was echt een van mijn betere checks tot nu toe, wat toch weer wat vertrouwen richting de 90 geeft.

Foto's zijn steeds te vinden op mijn fotowebsite: www.vincent-piloot.tk

Groetjes,

Vincent

vrijdag 22 oktober 2010

update

Hallo iedereen,

Iets later dan verwacht ga ik mijn vfr-check hebben. Tijdens mijn laatste solomissies heb ik heel wat problemen gehad met het weer waardoor ik soms 3 dagen moest wachten tot het weer goed was om een bepaalde vlucht te kunnen doen. Normaal gezien staat mijn check gepland op zaterdag (23/10).

In tussentijd heb ik mijn fotowebsite ook geupdate. Foto's zijn nog steeds te vinden op www.vincent-piloot.tk

Nog even stressen en dan hopelijk op naar de Diamond 40!

Greets

maandag 11 oktober 2010

VFR navigaties

Hallo iedereen,

Even tijd voor een korte update. Momenteel ben ik bezig met mijn vfr navigaties. Vluchten van 4 uur en 750km zijn momenteel geen uitzondering. Zowel bestemmingen in het noorden, westen, oosten en zuiden zaten al in het programma.

Nog 4 missies te gaan en het is weer tijd voor de volgende check. Dit zal de laatste check in de vfr fase zijn. Als ik deze check slaag kan ik beginnen te vliegen op de Diamond 40. Hopelijk later hierover meer.

Groetjes,

Vincent

woensdag 29 september 2010

USA maand 2

Hallo iedereen.

Even een korte update vanuit de VS. Vandaag exact 2 maanden geleden kwamen we hier aan, volstrekt uitgeput maar we keken uit naar ons nieuwe leven. Na 2 maanden zitten we er volop in, het leven van een student piloot.

Wat is er zo gebeurd de laatste maand? Veel! Ik heb meer solo's gevlogen, wat meer vertrouwen gewonnen en daarna begon het navigatiewerk. Opnieuw een check om na te gaan of ik kon navigeren en hupsa, nu mag ik rondvliegen naar bestemmingen waar je me de auto makkelijk 2 a 3 uur zou over doen maar met het vliegtuig maar een uurtje.

Het leven zelf tijdens de navigatieperiode is soms wel hard. Opstaan rond een uur of 3 begint meer regel dan uitzondering te worden maar eenmaal je 's ochtends hoog in de lucht hangt weet je waarom je het doet. Vliegen blijft echt fascinerend, iedere vlucht dingen bijleren, a never ending story!

Groetjes,

Vincent

maandag 30 augustus 2010

1 maand Amerika!

Hallo iedereen!

Toch even mijn blog bijwerken dacht ik, zo op een doordeweekse avond in Mesa. Op een maand tijd is er héél veel gebeurd. Even een overzicht:

Ik ben dus op 29 juli aangekomen in Mesa , Arizona. Onze trip naar hier is niet zonder slag of stoot verlopen. Onze vlucht vanuit Brussel naar Washington is afgeleid naar Richmond door onweer, waardoor we in Washington onze vlucht gemist hebben richting Phoenix. Uiteindelijk, want het was niet zo makkelijk omdat we met een groep van 6 onderweg waren, heeft United Airlines ons geboekt op een vlucht naar Denver om de dag erna verder te reizen naar Phoenix. Op zich geen echt groot probleem en na een extra nachtje Denver zijn we na 30 uur reizen uiteindelijk in Phoenix aangekomen. Tijd voor te slapen? Geen sprake van! Direct naar school om een hele stapel papieren en procedures te regelen.

Onze eerste week was opgevuld met allemaal briefings omtrent een hele boel zaken. Hoe zit het luchtruim hier in elkaar? Hoe ziet je vliegtuig er uit? Hoe verlopen de schoolprocedures? Al onze vragen werden beantwoord in 5 dagen tijd. Verder was deze week er vooral om onze draai hier wat te vinden en ons aan te passen aan 'the American way of life" Voor sommige mensen is dit aardig gelukt, voor mij blijft het nog iedere dag aanpassen. Door een of andere reden mis ik toch wel de gezelligheid van Europa. Amerika is een totaal andere mentaliteit, eentje met zowel positieve als ook met negatieve aspecten.

Na exact een week Amerika zijn we begonnen met voor wat we gekomen waren: vliegen! Tijdens de uren voor mijn eerste vlucht had ik toch wel wat zenuwen. De eerste keer echt gaan vliegen, de eerste keer zelf de controle over een vliegtuig...spannend! Ik moet toegeven, mijn eerste vlucht was een overweldigend gevoel van emoties maar tegelijk ook een mix van euforie en een deel twijfel. Nog 10 vluchten te gaan en ik moest alleen met dit vliegtuig vliegen. Naarmate de missies vorderden steeg mijn zelfvertrouwen meer en meer. Op een moment was het er dan: morgen je eerste solo.

Mijn eerste solo was schitterend. De condities waren ideaal: niet te veel wind, een zondag ochtend met zeer weinig verkeer op en rond Falcon Field, een stralende zon. De eerste keer alleen taxiën was op zich al raar, maar wanneer je op de landingsbaan staat, de woorden "takeoff, I've controls" uitspreekt maar er geen antwoord komt van iemand in de rechterstoel komt besef je pas: ik ben hier helemaal alleen. Motorvermogen loopt op, je begint te accelereren en op een bepaald punt begin je met de rotatie en het moment dat je los komt van de grond: onbeschrijfelijk! Uiteindelijk heb ik tijdens mijn eerste solo 3 landingen gemaakt. Het gevoel na de vlucht was zo schitterend. Solo gevlogen! Na de vlucht de standaard rituelen: das doorgeknipt, een emmer water op de tarmac over mij en erna in uniform het zwembad in.

Intussen zit ik een week en 6 vluchten verder, rustig aan het vliegen en aan het opbouwen naar de volgende check, die er normaal al binnen een 10-tal missies is.

Moesten jullie vragen hebben over het leven hier, over Sabena Flight Academy of gewoon over "Ik wil misschien ook wel piloot worden", stuur gerust een mailtje naar vincent[PUNT]vanhumbeeck[AT]gmail[PUNT]com . Feel free!

Groetjes uit de vallei van de zon!

Vincent

vrijdag 30 juli 2010

USA

Hallo,

Het is zover! Ik zit op dit moment op een hoogte van 34000ft ergens tussen Europa en Amerika in een Boeing 767 van United Airlines.Hoe langer hoe meer begin ik te beseffen dat het nu wek echt menens wordt. Twee jaar lang heb ik uitgekeken naar deze dag en plotseling was hij daar..de dag dat we zouden vertrekken voor zes maanden Amerika. Twee jaar lang is dit de grote motivatie geweest om mij achter mijn boeken te zetten en te leren, eerst om mijn 6e jaar succesvol af te ronden, later om mijn APTL theorie te studeren. Wow, wat gaat de tijd eigenlijk snel!

Het feit dat ik op dit vliegtuig naar de VS zit wil ook zeggen dat ik mijn ATPL theorie succesvol heb afgerond. Het heeft wat uren studeren gekost, maar ik had voor het eerst echt een goed gevoel bij het leren. De motivatie was groter dan ooit tevoren. Uiteindelijk ben ik afgeklokt op een gemiddelde van 93%, met als extremen AGK (85,6%) en performance (100%). De theorie ligt nu achter mij, op naar de praktijk!

Het praktijk gedeelte bestaat uit twee delen. Het eerste deel vindt plaats in de VS, het tweede opnieuw in België. In het eerste deel, waar ik nu aan ga beginnen, maken we meteen ook onze eerste echte vlieguren. De toestellen die we hiervoor zullen gebruiken zijn er van het Oostenrijkse Diamond Aviation en dus geen Cessna of Piper vliegtuigen. Het grote verschil ten opzichte van andere vliegtuigen is dat de Diamond 20, 40 en 42 uit composietmaterialen vervaardigd is, wat het toestel weer lichter etc. maakt.

Geografisch gezien zal ik dus de volgende 6 maanden doorbrengen in Mesa, een ‘suburb’ van het grote Phoenix, dat in de staat Arizona ligt. Grof weg gezien op een kaartje van de USA is dit dus links onderaan, bijna tegen Mexico. Jep, links onderaan… heel wat tijdsverschil dus! 9 Uur (vroeger) in de zomer (zoals nu dus) en eenmaal het winteruur in België ingaat, is het tijdsverschil nog – maar - 8 uur. Ter plaatse verblijven we in het appartementencomplex ‘The Spings’ At alta Mesa. Foto’s en een iets uitgebreidere uitleg volgen later.

Zoals sommige al wel weten is onze promotie opgesplitst in 3 groepen om naar de VS te vertrekken. Zelf zit ik in de 2e groep (15B). Vijf weken voor ons is er al een groep van onze promotie vertrokken. Intussen zijn er al heel wat 15A’ers solo gegaan. Via deze weg zou ik hen ook willen feliciteren. Mannen (en ook vrouwen), jullie hebben dat super gedaan! Many Happy landings toegewenst!

Een van de volgende dagen zal ik nog even een korte update schrijven over de eerste dagen Arizona. Verder ben ik van plan om een Flickr’s fotostream of dergelijke aan te maken om zo toch wel makkelijk foto’s te kunnen delen.

Groetjes,
Vincent

vrijdag 25 juni 2010

examens

Hallo!

Ik zit op dit moment tussen mijn 2 examenblokken. Vorige week heb ik 7 vakken afgelegd (perfo, flightplan, mass&balance, pof, gen nav, radio nav en human perfo) en de resultaten waren tot nu toe vrij goed.

Mijn examendata voor de B-blok zijn intussen een beetje verschoven door een fout op het BCAA, waardoor alles nu gepland staat op 1 en 5 juli. Nog 7 te gaan!

Groetjes,

Vincent

donderdag 20 mei 2010

blok - blokken

Hallo iedereen,

Het is weer bijna een maand geleden dat ik hier nog eens iets deftig over mijn vorderingen heb neergeschreven. Veel te lang geleden dus!

Zoals de titel van dit blogbericht al wel laat uitschijnen, de blok is begonnen! Sinds zaterdag 16 mei zitten we officieel aan het einde van onze theoretisch lessen. Ongeveer 750 uur hebben we de afgelopen acht en half maanden doorgebracht in een klaslokaal. De hoogste tijd voor iets anders nu..niet?? Het mooie en ruime klaslokaal heeft nu plaatsgemaakt voor mijn eigen bureau. Wat we de afgelopen maanden al eens hebben moeten leren, voor de intussen befaamde interne testen, zal er terug opnieuw volledig door gaan, met natuurlijk deze keer als doel om te slagen voor de officiële ATPL examens in Brussel.

Mijn examenregeling ziet er als volgt uit:

Datum


Materie
15/06/2010, 08:40-14:05 FLIGHT PLANNING AND MONITORING, MASS AND BALANCE, PERFORMANCE
17/06/2010, 08:10-15:10 GENERAL NAVIGATION, RADIO NAVIGATION, PRINCIPLES OF FLIGHT, HUMAN PERFORMANCE
05/07/2010, 08:10-14:05 AIRFRAME / SYSTEMS / POWER PLANT, INSTRUMENTATION, AIR LAW
07/07/2010, 08:25-14:10 METEOROLOGY, OPERATIONAL PROCEDURES, VFR COMMUNICATION, IFR COMMUNICATION

Zoals je dus kan zien: het zijn meerdere vakken op een dag. Er resten mij op dit moment van schrijven nog een slordige 4 weken om alles eens rustig opnieuw door te nemen en vervolgens de database toch maar enkele keren te doen.

Om altijd up to date te zijn met de laatste nieuwe vragen, heb ik mij een abonnement aangeschaft op de database van Bristol. Buiten de laatste nieuwe vragen heb je ook bij heel wat vragen een extra woordje uitleg en bij oefeningen de mooi uitgeschreven oefening, wat zeker voor een vak als general navigation zeer nuttig is. Zeer handig en niet overdreven duur (58€ voor 90 dagen toegang)

Last but not least: FNPTII - hoe kon het ook anders -. Morgen (vrijdag 21 mei) staat missie 18 gepland. Een beetje hetzelfde dan de vorige missies, al ligt de nadruk meer en meer op naderingen. Tot nu toe heb ik mij mogen amuseren met het vliegen van de 3 meest courante types van instrumentnaderingen: ILS - VOR - NDB. Vanaf missie 18 komt er een nieuwe procedure bij, de zogenaamde 'circle to land'. Tijdens deze procedure vlieg je de standaard instrumenten nadering, om vervolgens op een zekere hoogte de nadering af te breken en te landen op de landingsbaan maar dan in tegengestelde richting. Deze procedure is soms van kracht voor uiteenlopende redenen, zoals teveel rugwind, een obstakel ergens in de onmiddellijke omgeving van de oorspronkelijke baan etc. Misschien zegt een duidelijk schema meer dan zoveel woorden:


Maar goed, op naar de examens en hopelijk erna Amerika!

vrijdag 30 april 2010

SFA richt opnieuw een fysicacursus in

Allen,

Sabena Flight Academy richt opnieuw, na een jaar onderbreking, een fysica cursus in. Tijdens deze zomercursus krijgen de deelnemers een week lang de fysica onderwerpen voorgeschoteld die te kennen zijn voor de fysica selectietesten. Meer info kan je hier vinden. Hou er rekening mee dat het aantal deelnemers beperkt is tot 15. Snel inschrijven is dus de boodschap!

Indien iemand nog vragen moest hebben omtrent de selecties en/of de opleiding mogen mij steeds contacteren.

Groetjes,

Vincent

zondag 25 april 2010

het einde is in zicht - het begin van iets anders

hallo,

Het is bijna zo ver: alle theorie is min of meer gezien. Momenteel hebben we enkel nog een les meteo, flightplan, pof en ops. 16 mei hebben we officieel gedaan met de theorie.

Deel 2 van dit bericht: de onvermijdelijke FNPTII: ik heb intussen missie 13 gevlogen met als grote brok holdings. Holdings is zoiets als rondjes draaien rond een VOR of NDB station, om een verdere instructies af te wachten indien bepaalde routes niet beschikbaar zijn etc, of bij het wachten om te kunnen en mogen landen.

Bon, nog even doorbijten en dan de examens!

Groetjes,

Vincent

woensdag 7 april 2010

april

Hallo!

De lente is in aantocht en zo ook het einde van mijn ATPL-theorie. De maand april is, normaal gezien - in de luchtvaart weet je maar nooit - de laatste maand waar we effectief les zullen krijgen. Wel wat les en dus ook wel wat testjes. Nog 5 te gaan: gen nav (2), perfo, flightplan en ops. Verder niet veel nieuws.

Ofja toch wel :), we zijn immers toch nog niet zo saai. Dinsdag 6 april hebben we een bezoek gebracht aan het upper area control center van Eurocontrol in Maastricht. Zeer leerrijk om ook eens aan de andere kant te zitten en zien het het daar aan toe gaat.

Om af te sluiten natuurlijk de onvergetelijke FNPT2: ik heb intussen missie 12 gevlogen. Ik val van het ene uiterste in het andere: weken met 3 tot 4 sessies per week om dan weer een aantal weken gewoon weg geen sim te hebben. Anyway, de volgende missie, 13 dus, zal een introductie zijn tot de laatste grote brok van het IFR-gedeelte op de sim: holdings! Meer info volgt laten :)

Groetjes,

Vincent

zondag 21 maart 2010

Hallo,

We zijn intussen weer een tijdje verder. Er is niet zoveel super speciaals gebeurd in tussentijd.

De theorie begint op zijn laatste benen te lopen. Enkel flightplan en general navigation zullen nog vakken zijn waar we echt nog les van zullen hebben in april. De rest van de lessen zullen testen zijn van onder meer perfo, pof, gen nav en ops.

En dan natuurlijk, de FNPTII... ik zit intussen aan missie 11 en zal woensdag normaal 12 moeten vliegen. Tot nu toe verloopt de training goed, maar soms maak je dan toch domme fouten dat je denkt van hoe is het mogelijk. Nog 8 echte missies te gaan en dan natuurlijk, in april ergens, de onvermijdelijke missie 20. Dit is de echte check van het FNPT2 gedeelte.

Verder heb ik intussen ook mijn examendata gekregen. Blok A zal op 15 en 17 juni zijn, blok B op 5 en 7 juli.

Nog een prettig weekend!

Groetjes,

Vincent

vrijdag 5 maart 2010

maart

Hallo,

Wow het is al maart. Een lichte paniek verspreid zich...

Neen neen, ik wou maar even zeggen: de tijd gaat (te) snel. De maand maart zal voor ons een maand worden met heel wat final tests er in. Dit zal zo zijn voor oa Airlaw, AFS1, Psycho, Instruments.

Een tweede gevolg naast dat het dus nog wel een vrij drukke maand gaat zijn, is dat we nog maar enkele vakken hebben: Perfo - FLightplan - POF - Gen nav, en ik ben ongeveer klaar met het lijstje.

Met nog een vak of 4/5 is het dus niet mogelijk van iedere dag van 0820 tot 1650 les te krijgen met als gevolg dat er veel vakjes momenteel ingekleurd staan als "FNPTII of study time". Gevolg: je kan vliegen, met de nadruk op kan...

Maandag namiddag zal ik missie 6 en 7 vliegen. Deze missie's omvatten de basis om een VOR en NDB station correct te kunnen interpreteren en er naar toe te kunnen vliegen. Later zullen deze stations de basis vormen voor intercepties en holdings, iets wat we trouwens binnen een paar FNPT-missies al reeds zullen moeten vliegen.

Voor de rest ben ik nog wat aan het broeden op een plan omtrent een nieuwe website, maar ik vrees dat dat pas iets voor tijdens mijn Amerika-periode zal worden.

Groetjes,

Vincent V
embed>

zondag 21 februari 2010

een paar weken later

Hallo!

We zijn intussen weer een paar weken later. Veel gebeurd, veel te vertellen.

Allereerst: het was een kalme maand qua testen: tot nu toe één test van general navigation gedaan over hoofdzakelijk de intussen befaamde Pooley flightcomputer. Het fijne van het verhaal is dat er nog 2 testen in de maand februari komen. Jaja morgen de eerste test van performance en woensdag, als final touch van een geweldige maand: final exam meteo.

De leerstof voor een test kan je meestal in 3 delen opdelen. Standaard heb je natuurlijk altijd het ATPL theorieboek. Sabena Flight Academy gebruikt hiervoor op dit moment de boeken van Oxford Aviation Academy. Als 2e deel heb je dan natuurlijk je eigen notities van extra gezien in de les. Deel 3 is database. Pdf documentjes met de mogelijke vragen van de staatsexamens die we na het theoretische gedeelte op SFA moeten afleggen. De hoeveelheid van vragen in 1 database kan variëren van een 200 tot meer dan 1300 vragen.

Even toepassen op het final exam meteo: 646 pagina's boek, tientallen pagina's notities en als klap op de vuurpijl 1343 multiple-choise database vragen.

Nog een 15-tal testen te gaan, waarvan het merendeel finale testen zijn. Deze week 2 testen en begin maart zullen we er sowiso al een 3-tal voorgeschoteld krijgen.

Naast de theorie zijn we, zoals de aandachtige lezer van deze blog wel weet, intussen ook bezig met de befaamde FNPT2. Tot nu toe heb ik 3 missies van telkens 1,5h gevlogen en ik moet toegeven, het is wel leuk. Het enige nadeel aan de simulator dat het gehele mechanisme zeer gevoelig is, waardoor je bij de minste input een meestal veel te grote output krijgt. Of ja, het kan mischien ook wel aan de piloot liggen, maar dit laat ik geheel in het midden.

Einde van de week volgt er nog een korte update over wat er allemaal voor de maand maart op het programma staat.

Groetjes,

Vincent